انسان ، مرزوق به همهء ارزاق است انسان در اين سيارهء زمينى كه زندگى مىكند ، گرچه در مقابل مجموعهء جهان طبيعت داراى كميّتى بسيار ناچيز است ولى موجودى است فكور و در موجوداتى كه پيرامون وى هستند ، مىانديشد و مىيابد كه اصل وجود براى بقاى آنها كافى نيست ، بلكه در بقاى خود ، ناگزير به استمداد از امور ديگرى مىباشند ، مانند خوردنيها و آشاميدنىها و پوشيدنيها و مسكونيها و تناسلها و توالدها و نظاير اين‌ها كه مايه بقا و استمرار وجود است و اين مايه بقا همان رزق است كه برحمت واسعهء حقتعالى در گسترهء هستى گسترده است و ارزاق طبق مرزوقين ، مختلف و گوناگون است و اينكه روزى دهنده در اين آيه : انَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزاقُ ذُو القُوَّةِ المَتين « 1 » با صيغهء مبالغه و توصيف آن به « ذو القوة المتين » آمده به همين جهت است يعنى ارزاق الهى آمار ناپذير است ، زيرا مرزوقين از احصاى ما بيرونند و برخى از ارزاق ، معنوى و برخى حسّى است ، چنان كه مرزوقين ، گروهى معقول و گروهى محسوسند ولى انسان در ميان همهء آنها به امورى ممتاز است از آن جمله آنكه ، ماعداى انسان ، هر يك به حسب مرتبهء خود ، غذا و روزى مخصوصى به وجه خاصّى دارند كه از آن تجاوز نمىكنند ، اما انسان از آن رو كه كون جامع و مفطور به فطرت « اللَّه » مىباشد ، به همهء انواع اغذيه مرزوق

--> ( 1 ) الذاريات - 58 .